atara atar gidere gider

bir sabah uyandım ve fark ettim ki yaşadığım şeye hayat diyeni sikiyorlar.bana destek olacak kimsenin kalmadığı herkesin ama herkesin bana sırt çevirdiği bir hayatımsı varlıkta yaşıyorum.bunları yazarken sabah votkasını içtiğimi de belirtmek isterim.belki de saat sabahta değildir adını bile bilmeden attığım haplardan dolayı zaman kavramını şaşmışımdır.hele de yanına votka eklenince şu an 11.boyutta bile olabilirim.

ama bildiğim ve emin olduğum tek şey var.hayatımda gereğinden fazla pişmanlığım var ve bunların hepsi benim toz pembe hayallerimde yeniden doğuyor.hepsi sanki bana yeni bir fırsatmış gibi karşıma çıkıyor o küçük hayal dünyamda.

kurduğum hayallerin bazıları 2000’li olan adını bile soramayıp bir merhaba bile diyemediğim ve kendimden zorla soğuttuğum bir kızla ilgili oluyor bazıları ise babamı gömmediğim onun bana araba kullanmayı öğrettiği benimle birlikte üniversiteye geldiği hayaller oluyor bazıları ise götü gereğinden fazla kalkmış kendini bir bok sananlara karşı elimde olan tüm gücü kullanmam ile oluyor.bazıları ise asla bana bakmayacak olan fakat ona karşı halen bazı hisler beslediğim ve bunu durduramadığım bir kız ile oluyor ve bazıları ise 4 sene önce her şeyin farklı olduğu bir dünyada geçiyor.veya 4 sene sonra her şeyin farklı olduğu bir dünyada.

dışarıdan bakıldığında mükemmel bir dünyaya sahip olan bir insan gibi duruyorum.pek yanlış da sayılmam.annem ne sigara içmeme ne de alkol almama laf etmiyor.hatta çoğu zaman alkolü kendi alıyor.bunlar benim yaşımdakiler için nimet gibi duruyor yanlış mıyım ? yanlışsam şu hiç kullanılmamaktan pas tutmuş yorum kısmında belirtin.

ama içeriden bakıldığında ise sadece hayata erken adım atmak zorunda kalmış 17 yaşında savunmasız bir çocuğum.daha bu senenin mart ayının 20’sinde babasını edebi yolculuğa uğurlayan onunla hiç bir şey paylaşamadan veda etmek zorunda kalmış hayatta şans faktörü ile tamamen ters düşmüş adeta onunla mevzuya girmiş gibi dolanan 17 yaşında bir çocuğum ben.sadece hayatım dışarıdan bakıldığında mükemmel gözüküyor.

bazen bende istedim şansımın dönmesini istediğim şeylerin olup allah yada tanrı veya her ne bok ise ona inanmayı.8.sınıfın sonunda bıraktım inanmayı.ben en zor zamanımda ona sığınmış isem ve o sırf ibadet etmedim diye geri çevirmiş ise öyle yaratıcının ben ta amına koyayım.bu kadar vicdansız çıkarcı ve egoist biri olamaz kusura bakmasın kendileri.babam yoğun bakımda yatarken şunu diledim sürekli belki varsındır dedim bir umut dedim sana yalvardım kaç defa madem babamı alıyorsun bari hayatta başka olumlu şeyler ver dedim.sevdiğim kız bana baksın bir şeyler olsun dedim.ama sen gene farklı yorumladın.fakat 40 yılın başı olumlu bir yaptın ya sana şukunu verdim bu hareketin ile.

bana hayatta belki de bir daha edinemeyeceğim dostlar vermişsin.17 yaşında neyin dostluğu diyebilirsiniz ama ben şunu biliyorum ki o insanlar benim en zor zamanımda yanımda olmuş insanlar.babamı gömerken benim yanımda durup başın sağolsun diyen insanlar.beni o zaman bile eğlendirmeye çalışanlar.kafamı dağıtmaya çalışanlar.bir sonraki gün beni dışarıya kafanı dağıtalım diye çağıran yada gel içelim benden diyen insanlar.sana 17 senelik yaşamında yani 6205 günlük ömrümde sana tek defa teşekkür edebileceğim bir anı bıraktın beni ey ulu allah tanrı veya her ne sikim isen.

bunu bir isyan olarak görme diyemem eğer varsan ve bu yaptıklarımın hepsini omuzlarımızdaki melekler ile not alıp görüyorsan sana sadece şunu diyeceğim azıcık bana da olumlu bir şeyler yolla cenabet olmamı siktir et bir kereliğine de olsa 10 numara bir bir müslüman olup olamamamı da siktir et bir seferlik.eğer sen varsan ve ben senin kulun isem ikinci defa bana güzel şeyler yolla.ne bileyim şu kurduğum hayallerin birini bile gerçekleştirirsen sana inanmaya başlarım aslan parçası.

neyse efendim bu kadar atar gider yeterli kızdım gene akşam akşam benim yaz tatilinde oturup ygs kasmam lazım iken ben neler ile uğraşıyorum kafama sikeyim seni de sikeyim yüce yaratıcı.hadi selamet ile…