Karamsarlık

param var belki de gereğinden fazla param var.ama bu kadar çok paranın yanında hiç de bir kadim dostum yok.etrafımdaki her insan ama her insan benimle çıkar ilişkileri yürütüyor.onlara 3-5 bi şey alırsam yanımdalar.almazsam beni tanımamazlıktan geliyorlar.

beni kadim dostum olan yalnızlığım ile baş başa bırakıyorlar.alıştım be sevgili defterim.hayatımdaki her ilişkimin çıkar üstüne olmasına.iyi günümde yanımda olanların kötü günümde etrafımdan bir bir kaçmasına.

herkes bu hayatta yalnız derlerdi de inanmazdım.etrafımdaki insanlara bakardım bunlar denildikçe hepsi beni asla bırakmayacakmış havasındalardı.hep yanındayız diye bol keseden de sallamışlardı pek çok sefer.çocuktuk be saftık ondan inandık herhalde.

hayatımda toplasan 1 kez birini sevdim kendi ailem dışında.güzel biriydi.füzeleri olsun fiziği olsun sağlam hatundu.çocukluk aşkı denildi ama unutamadım.unutamıyorum.her içtiğim gece gene aklıma geliyor bir sigara daha yaktırıyor bana.umarım mutludur şu an diyorum.benle değil ama gene de mutlu olmasını istiyorum.onun bir günahı yok çünkü.o sadece kalbini takip etti aynı benim gibi.ama benimki asla mutlu sona ulaşamadı.

benim gibi olmasını istemiyorum insanların.hayat kimseye benim yaşadıklarımı yaşatmasın istiyorum.bu istek belki de gereğinden fazla masum olduğundan dolayı kabul görmüyor hayat tarafından.çok kederli oldu bu satırlar farkındayım ama bunu yazmaya içimden atmaya ihtiyacım vardı.belki bazı yerleri (bazı demeyelim her yeri diyelim) kurgu oldu farkındayım bunun.ama umurumda değil.kendi geleceğim olacağını düşündüğüm şeyleri kurgularım ben.çok karamsar bakıyorum belki geleceğe umarım yanılırım geleceğim konusunda ve umarım gerçekten değer verdiğim insan ve insanlar hayatlarında sonsuza dek mutlu olurlar yalnız ama memnun ölürler.çünkü hepimiz ölürken yalnız olmaya mahkumuz…