biliyorum

yaktım bir sigara.

biliyordum zamanı

asla ama asla

geriye alamayacağımı

hayatın elimizden

istemeden de olsa

akıp gittiğini

ve bunu durdurma

şansımızın

hiç ama hiç

olmadığını

biliyordum.

pişman mıyım

diye soruyorum

kendi kendime

cevabı ise

kocaman bir

EVET

oluyor.

biliyorum

asla ama asla

yaptıklarımı

kaçırdıklarımı

yaşadıklarımı

geriye alamayacağımı

biliyorum

bu lanet hayatı

istemesem de

çekmek zorunda

olduğumu

biliyorum

insanın

bu küçük

ve hızlıca

akıp giden

hayatta

yerinin

bir kum tanesi

kadar olduğunu

bambaşka

yepyeni

bir

düzen içinde

salak saçma satırlar

karaladım.

biliyorum

bok gibi

oldu.

biliyorum

çok anlamsız

ve içi boş oldu

ama insan

hayatını

içinden

geldiği şekilde yaşamalı

biliyorum

ve bundan eminim

şu an içimden

böyle yazmak geliyor

ve buna engel olmuyorum.