Ey Atam…

dün gece rüyamda gene seni gördüm.

gecenin bir yarısı gene aklıma düştün.uykum kaçtı.her ne kadar şu saatten sonra geri dönüşü olmasa da seni düşünmek bana inanılmaz derecede moral veriyordu.son zamanları sırf seni düşünerek atlattım.olmayacak hayaller kurarak.

bu olmayacak hayaller de bana zarar veriyor.ama bir şekilde iyi de geliyor.bana olumlu şeyler katıyor.hayatın toz pembe olmadığını istediğimiz her şeyi elde edemeyeceğimizin en büyük büyük kanıtı olarak görüyorum bunları.

evet.yarın 29 Ekim.Senin bize bağışladığın en büyük nimetin 90.kuruluş yıl dönümü Atam.pek çok defa keşke keşke şu zor zamanlarda burada olsaydın diyorum.keşke öbür dünyadan kopup bizi kurtarmaya gelsen diyorum.

evet belki de bu yaptığım seninin bizden istediklerin ile bağdaşmıyor.ama affedersin de ülke “bok” yolunda.evet biliyorum bu yoldan kurtarması gerekenler de biziz.ama malesef yapamıyoruz be Atam.yapmaya kalktık da ne oldu? kaç genç kişinin bunlar yüzünden hayatı söndü.kaç tanesinin hayatı ebediyen değişti? kim bilebilir ki bu sayıyı Atam.

Atam ülkede çok net bir ayrım mevcut.Türk-Kürt olayını geçtim.oyunu akp’ye veriyorsa dindar vermiyorsa kafirdir ayrımı var.sanki akp yokken bu ülkede din yoktu.sanki sen varken bu ülkede din kimsenin şeyinde değildi.herkes Müslümanları yakıyordu.

ah be Atam seni çok özlüyoruz şu günlerde.bir “lider” arıyoruz şu günlerde.malesef bu lider bizim götü boklu siyasetçilerden biri olamaz.erdoğan kötünün iyisi konumunda ne yalan söyleyeyim.kendisinden bende zerre haz etmem ama malesef şu durumda yoklukta gideri var diyoruz.yerine kılıçdaroğlu mu gelecek? daha sgk’yı yönetmeyen adama koskoca Türkiye mi emanet edilecek?

ah Atam biliyorum seni de bu sorular ile sıktım.biliyorum aslında vereceğin cevabı ama gene de yazmak gene danışmak istedim.Damarlarımızdaki “asil” kanda gereken her ey mevcuttur diyeceksin.ama şu durumda o asil kan bile yetersiz kalıyor be Atam.

neyse Atam seni de bu güzel gece de sıktım.kusuruma bakma.senin de en az bizim kadar huzursuz olduğunu biliyorum.imkanın olsa da gelip bizi yeniden kurtarsan diyoruz.bunları sende diyorsundur mutlaka.

Atam son bir söz olarak yarın senin için en büyük Cumhuriyet bayramını yaşatalım demek isterdim ama devlet büyüklerimiz törenden kaçmak için bahane aradıkları için bütün ulus olarak bir kutlama bir tören bir “İstiklal Marşı” bile okuyamayacağız.Eskiden en azından ordu vardı derdik.bunlar onun da ağzını sıçtılar.ülkede vatanını seven adam kalmadı be Atam.

neyse Atam son söz ile çok başka yerlere geçmeye başladım.sadece sana bir kez daha teşekkür etmek istedim bize bu imkanları tanıdığın için.her ne kadar elimizden kayıp gitmeye başlasa da…

Ege Bostancı

28.10.2013