Küçük Emrah

O beline kadar gelen kumral saçlarını muhteşem yüzünü ve çocuk bayramları kadar neşeli gülüşünü görmeyi özledim…

Neden oluyor ki bunlar.Hiç istemiyorum bunların olmasını.Gereksiz bir durum.Umutsuz salak saçma ve karşılıksız bir sevgi.Asla ama asla bir sonuca bağlanmayacak.Bu olaylar benim hayalimde kalacak.Niye arkadaşım niye.Gidip sol elimi sevmek varken neden gidip bir insan varlığına duygu besliyorum ve bu duygu da aşk oluyor.Niye lan bana bunun cevabını verenin kulu köpeği olacam söz.Amk ne güzel odun odun duygusuz duygusuz yaşıyorduk.Ne gerek var ekşına hayatımda.Hani tamam ekşın olsun eyvallah da böyle bir ekşın istemiyorum ben.Gidip milletin camına yumurta atak tarzı bir ekşın tercih ederdim ben.

Kelimeler hala klavyeye tıkanmış gibi.Çıkmıyor abisi çıkmıyor.Neden bilmiyorum artık çok sıkılıyorum bu olaydan.Ulan aşık mı oluyoruz hayat iyiye mi gidiyor derken bir anda aşk olayının yanına kötü şeyler ekleniyor.Neden lan neden? Bir kere benim tek derdim ergen aşkı olamaz mı lan? Ergen aşkına başladık ne güzel.Ama sadece onunla kalmadı gene.Başındaki aşık triplerine önceden girmiştim.Şimdi o da kayboldu amk.Tam ergen aşkı oldu bu.Niye ben duygusuzum la? Tam duygu yaşayacam diyom bir bakmışım bir bok kalmamış bende.Yarı da kesecem bu sefer artık gına geldi bu olaylardan.Aşık olalım diyoruz olamıyoruz.Olduk sanarız gene olamayız.

Küçük Emrah olduk gene ama olsun.Gerçi bir yanım hala aşık da olabilir gram fikrim yok…