After The Üçüncü Duble Ayran

Yazıyorum yazmasına.Umurunda olanlarda çıkıyor.Ama sonuçta “onun” umurunda olmayınca pekte bir şey ifade etmiyor bana.

Uzun zamandır bunları hissetmemiştim.Biri için bir şeyler yapmamıştım.Hep kendim hep kendim içindi.Ama ilk defa bunu başkası için yazıyorum buna ne deniyor ki? Daha önce yaşamayınca o kadar garip geliyor tarif edilemez.Bazen acı bile duyduğum oluyor.

Hatta bir ara hayatıma son vermeyi de düşündüm.Bileğimde anı olarak uzun bir süredir var.Geçmedi izi.Neden yaptım deseler hiç mi hiç cevabım olmayacak bir soru bu.Bazen yaşamak zor geliyor.Hemde bu yaşta.Neden geliyor bilmiyorum.Heralde çevremden kaynaklanıyor.Tek istediğim biraz daha rahatlamak kafamı dağıtmak ama olmuyor.İzin verilmiyor.Hatta aşık bile olamıyorum.Hayatımda yeterince sıkıntı var diyip onu bile erteliyorum.Bir platonik bile yaşamıyordum.-dum yazdım çünkü artık öyle bir şeyler var gibi geliyor.Bilmiyorum bu olayın ne olduğunu.Geçecek mi geçmeyecek mi onu da bilmiyorum.Bildiğim tek şey var o da çok ama çok uzun süredir kendim dışında biri için gözüne girmek için dikkatini çekmek için bir şeyler yapıyorum.Bu da o kadar garip geliyor ki.Bunların daha önce kıyısından geçmemiş bir adam için o kadar zor geliyor ki bunlar.Nedense daha fazla yazmak istemiyorum.Kelimeler çıkmıyor.Nedendir bilmiyorum.Olmuyor çıkartamıyorum.Sanki kabız olmuşumda sıçmaya çalışıyormuşum gibi geliyor şu an.İçim sıkkın hemde çok.Tek istediğim şey hayatımda bir kaç bir şeyin de düzgün gitmesi.Ama onlarında gitmesi gerçekten çok ama çok zor.Neden bu kadar zor anlamıyorum.Anlamakta istemiyorum.Üçüncü duble ayrandan sonra böyle oluyorum galiba.Selamet ile.